oferta
ocena I TERAPIA
odruchów
Terapia odruchów pomaga dziecku rozwijać się w sposób harmonijny i wspiera prawidłowe dojrzewanie układu nerwowego. Skupia się na pracy z tzw. odruchami pierwotnymi – czyli naturalnymi reakcjami, które pojawiają się już u niemowląt i z czasem powinny stopniowo wygasać.
Gdy tak się nie dzieje, może to wpływać m.in. na koncentrację, równowagę, koordynację ruchową, motorykę dużą oraz małą, mowę czy emocje.
Ocena i praca z przetrwałymi odruchami pierwotnymi to kluczowy element diagnozy rozwojowej, często uzupełniający diagnostykę Integracji Sensorycznej (SI), choć stanowiący odrębną metodę terapii.
Odruchy pierwotne powinny naturalnie wygasnąć w pierwszych miesiącach życia dziecka, ustępując miejsca bardziej złożonym, świadomym ruchom. Jeśli pozostają aktywne, mogą zakłócać prawidłowy rozwój i codzienne funkcjonowanie.
Czym są Przetrwałe Odruchy Pierwotne?
Odruchy pierwotne (niemowlęce) to automatyczne, bezwarunkowe reakcje ruchowe, które są niezbędne do przetrwania i prawidłowego rozwoju w życiu płodowym i we wczesnym niemowlęctwie (np. odruch ssania, chwytania, Moro). Są one sterowane z poziomu pnia mózgu.
Przetrwały odruch to sytuacja, w której dany odruch nie wygasił się we właściwym czasie i nadal jest aktywny. Jego obecność świadczy o niedojrzałości lub słabej organizacji Ośrodkowego Układu Nerwowego (OUN), co może prowadzić do nieprawidłowych wzorców ruchowych i trudności w nauce.
Kiedy należy rozważyć ocenę odruchów?
Rodzice powinni zwrócić uwagę na objawy, które mogą świadczyć o przetrwałych odruchach, szczególnie jeśli towarzyszą im problemy z Integracją Sensoryczną lub specyficzne trudności w nauce:
Motoryka i Postawa
słaba równowaga, zgarbiona sylwetka, nieprawidłowy chód, trudności w nauce jazdy na rowerze/pływania, niezdarność
Funkcje Szkolne
trudności z siedzeniem w ławce (wiercenie się), słaby chwyt pisarski, niechęć do pisania, trudności w czytaniu i pisaniu, problem z przekraczaniem linii środkowej ciała
Koncentracja i Zachowanie
trudności ze skupieniem uwagi, nadwrażliwość na bodźce, lęk wysokości lub ruchu, słaba kontrola emocji (często związana z aktywnym Odruchem Moro).
Umiejętności Oralne
problemy z artykulacją, nadmierne ślinienie się, kłopoty z jedzeniem (gryzieniem, żuciem), oddychanie przez usta
ocena odruchów pierwotnych
Wywiad z Rodzicami
Zebranie szczegółowych informacji o przebiegu ciąży, porodu, wczesnym rozwoju motorycznym dziecka i obecnych problemach
testy ruchowe
Terapeuta prosi dziecko o wykonanie serii prostych ruchów i ćwiczeń. Podczas ich wykonywania ocenia, czy pojawiają się automatyczne, mimowolne reakcje (ruchy głowy, rąk, nóg), które są charakterystyczne dla aktywnych odruchów.
identyfikacja odruchów
Ustalenie, które odruchy są aktywne (np. ATOS, STOS, TOB, Moro lub Odruch Galanta) oraz określenie ich siły.
indywidualny program ćwiczeń
Po zdiagnozowaniu przetrwałych odruchów, terapeuta opracowuje indywidualny program ćwiczeń.
oferta
terapia odruchów
Celem terapii jest powtórzenie w odpowiedni sposób sekwencji rozwojowych, które zostały w przeszłości pominięte lub niewłaściwie zintegrowane.
Regularne wykonywanie ćwiczeń prowadzi do integracji odruchów na poziomie OUN (czyli ich wygaszenia), co naturalnie poprawia funkcjonowanie dziecka:
Podczas terapii poprzez proste ćwiczenia ruchowe, zabawę i bierną stymulację pomagamy dziecku „zintegrować” niewygasłe odruchy, co wspiera harmonijny rozwój układu nerwowego. Dzięki temu dziecko zyskuje większą pewność w ruchu, lepszą koncentrację i większy komfort w codziennym funkcjonowaniu.
korzyści terapii odruchów
Lepsza Postawa i Koordynacja (koniec z wierceniem się)
Wzrost Koncentracji Uwagi i większa efektywność nauki
Redukcja Lęków i Nadwrażliwości na bodźce
Usprawnienie Umiejętności Grafomotorycznych (pisania)
